05_09
30_09

open Thursday to Sunday from 12.00 till 19.00
Vernissage Friday September 4th – 16.00 22.00
lutherse kerk, Hondstraat 12 6211 HX maastricht

Armando
Sander Schoonbeek
Anutosh
Les deux garçons
Mirjam Abraas
Anke roder
Robbert Jan Gijzen
Jack Reubsaet


Armando

Armando was born in Amsterdam, and as child moved to Amersfoort. There he saw, during the German occupation of the Netherlands, how the Nazis set up a “transition camp” for prisoners who were to be sent to concentration camps. The suffering of the victims and the cruelty of the Nazi camp guards, so near his home, influenced him for the rest of his life. After the liberation (1945), he studied art history at the University of Amsterdam.

His first solo exhibition was at the Galerie Le Canard, Amsterdam, in 1954. At this time he also started to write poetry. He was influenced by the CoBrA art group, and made abstract drawings—with his left hand, in the dark. He was also influenced by Dubuffet and Jean Fautrier, producing thickly impastoed paintings.

In 1957 he was one of the founder-members of the Nederlandse Informele Groep (Informelen), with the painters Kees van Bohemen (nl), Jan Henderikse (nl), Henk Peeters, Jan Schoonhoven (nl) and others.

By 1959 he had joined the Situationist International (SI) and attended their Third conference, held in Munich April 17–20, 1959. With Anton Alberts, Constant and Har Oudejans he wrote First proclamation of the Dutch Section of the SI. However, he was expelled from the SI in the Spring of 1960, though continuing to contribute to other Situationist publications like the Situationist Times. He has also contributed to Podium, Gard Sivik, De Nieuwe Stijl, and Barbarber.

He lived partly in Amsterdam, partly in Amersfoort, and until 1989 also in Berlin.


Sander Schoonbeek

‘Heroes in the field’: cars that have been saved from the breaker’s yard by owners placing them in their backyards. Slowly decay takes over and they return to nature. Sander’s lovingly created photographic artworks will change them into unforgettable icons.
– Laura Post,

Atelier Les Deux Garçons

Both Michel Vanderheijden van Tinteren (1965) and Roel Moonen (1966) graduated from the Academy of Visual Arts in Maastricht in plastic design. That is also where they met. The duo, who live in Landgraaf (L.), have worked together since 2000 by the name of Atelier Les Deux Garçons.

Les Deux Garçons’ field of activity is quite wide. Always striving for perfection in the choice of material and finishing, they make collages, paintings, bronze statues, free-style assemblages and, very prominent, sculptures of taxidermy (stuffed animals). These are absurdistic, sometimes moving sculptures with materials they find at the taxidermist but for instance also at auctions and antique dealers. Not exactly avoiding the theatrical, they frequently present their deer, lambs, piglets and other animals as Siamese twins or multiples and with attributes like toy guns, banknotes and perfume bottles which to them are symbols of fear, fate and transcience.

Humour certainly plays a role, sometimes even morbid humour. Nevertheless, their work also incites to reflection. To Les Deux Garçons themselves it stands for the earlier made choices in life which have to be dragged along and which sometimes could be a hindrance for the future too. This explains the choice of a title like ‘L’adieu impossible’ (‘The impossible farewell’), which was also the name of their first exhibition at Jaski Art Gallery in 2008. ‘La Fragilité’, the second show, in 2009, explains the same, just like the third one, ‘L’Éphémère tangible’ in 2011.

Les Deux Garçons are becoming well-known in this country and abroad. Their works have also been shown at the famous design fair ‘Salone del Mobile’ in Milan, the Haags Gemeente Museum, the Stedelijk Museum Schiedam, Ludwig Forum Aachen, at the exhibition ‘Contour and Continuity’ at three Delft museums and at the exhibition ‘Bloedmooi’ at the Schielandshuis in Rotterdam, together with names like Jan Fabre, Jean Paul Gaultier and Maison Givenchy.


Robbert-Jan Gijzen

The paintings by Gijzen are both conceptual and expressionistic. For his all-over compositions he takes texts phrases, which he uses as a kind of graffiti elements, covered in the ritmic pattern of pasty painterly brushstrokes. The texts are derived from pop songs, which are telling us something about the dark side of life. Periods in his oeuvre can be catagorized in colors. After a black period, a yellow one and a red and blue period, Gijzen is now focused on a pink/green contrast.

Robbert-Jan Gijzen studied at the Stadsakademie in Maastricht and afterwards at de Ateliers in Amsterdam. In 1999 he won the Royal Dutch Prize for painting. After living partly in Antwerpen and Berlin he currently lives and works in Maastricht.


Anke Roder

Anke Roder (1964) is beeldend kunstenaar. Zij studeerde aan de academies in Maastricht en Den Bosch. Na ateliers in Den Bosch, het Rivierengebied en Rotterdam en enkele buitenlandse werkperiodes werkt zij nu sinds enkele jaren in Zandeweer, Noord-Groningen.

Eind mei 2015 wordt haar werk getoond in de tentoonstelling ‘Improvisaties op Wind, Water en Wad’ in Museum Belvédère in Heerenveen. Galerie Huub Hannen (solo) en 99 Uitgevers/Publishers exposeren nieuw werk op de KunstRAI 2015. Bij galerie de Vis (Harlingen) en Angle Gallery (Amsterdam) volgen daarna groepstentoonstellingen.

Het achterliggende Waddengebied is van grote invloed op haar recente werk. De openheid van het vlakke polderland met de hoge luchten en de reflecties van het water geven het licht alle vrijheid. Kenmerkend voor de landschappelijke schilderijen is de aanwezige horizon die de tweedeling zowel in kleur als in materiaal bepaalt. De lucht in encaustiek (bijenwas met pigment) is vloeiend en semitransparant in vele lagen geschilderd, water of land zijn in pasteuze olieverf tot de essentie geabstraheerd. De tegenstelling tussen die twee materiaalsoorten bewerkstelligt een ervaring van ruimtelijkheid. De blik kan ver weg kijken in de lucht, maar ook de olieverflijnen volgen als de lijnen in een landschap.
De objectmatige schilderijen verbeelden licht- en kleurwerking van een landschappelijke omgeving waarbij de kleurklank en de lichtreflectie steeds belangrijker worden. Meteorologische observaties en kleurverandering van de seizoenen zijn het uitgangspunt.


Jack Reubsaet

Jack Reubsaet wil beeldende clichés laten herleven. In zijn tekeningen, schilderingen, collages en installaties citeert hij ongegeneerd uit de kunstgeschiedenis en de hedendaagse beeldcultuur. Zonder te willen parodiëren, zet Jack Reubsaet de clichés in als logo’s om te vertellen over grote onderwerpen zoals liefde, dood, geluk en oorlog. Jack Reubsaet (Sittard, 1976) voltooide in 2004 zijn opleiding aan de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht. Reubsaet woont en werkt in Maastricht.
Zelf zegt hij over zijn werk:

“Ik probeer het goddelijke van de mens in het dagelijks leven te laten zien. Het banale in de alledaagse leefcultuur. In de liefde, eten, seks, noem maar op. Tegenstellingen die ik als eenheid probeer te zien. En daarbij gebruik ik van alles als inspiratiebron. Stripachtige dingen, speelgoed, religie, van alles. Ik gebruik ook vaak teksten uit muziek, van Bob Dylan, Bach of Qotsa. Ik probeer de tijdelijkheid ten opzichte van de tijdloosheid te laten zien. De tijdelijkheid is de vorm, de tijdloosheid is de inhoud.”


Mirjam Abraas

1971 SWEIKHUIZEN | WOONT EN WERKT IN AMSTENRADE

Bomen zijn de inspiratiebron voor deze minutieuze potloodtekeningen. Nadat de bomen zijn gefotografeerd worden uit deze beelden details geselecteerd op basis van lichtval, bijzondere structuren en vormen. Deze details vormen de basis voor de bijna fotografisch lijkende potloodtekeningen.
Door uitkadering, detaillering en tekening ontstaat er een vervreemding van het originele beeld. Een geheimzinnige sfeer doemt op uit de zwarte en grijze monochrome tonen.
De toeschouwer wordt geprikkeld om zijn verbeeldingskracht en fantasie te laten werken, om vervolgens allerlei kleine menselijke of dierlijke patronen of figuren te ontwaren.
Tekenwerk dat in dienst gesteld is voor de schepping van een ragfijn lijnen-en vormenspel.


Anutosh

Anutosh (Oldenzaal, 1970) is een schilder en tekenaar van onze tijd maar wel in de traditie van z’n métier. Hij combineert in kleurpalet en verfstreek de snelheid en het ongrijpbare van graffiti en straatkunst met een verlangen naar spiritualiteit, harmonie en natuur. Na zijn VWO eindexamen trekt hij met rugzak en schetsboek al liftend de grens over. De verschillende culturen maar vooral de natuur raken hem. Na India zwerft Anutosh door Azië om uiteindelijk in Japan neer te strijken. Zijn drie jaar durende zwerftocht door Azië eindigt met zijn aanmelding voor de academie voor beeldende kunst in Amsterdam. Na zijn afstuderen in 1997 krijgt hij snel tentoonstellingen bij galeries en een startstipenium van het fonds BKVB. Zijn werk is opgenomen in grote (bedrijfs)collecties als ABN Amro, Akzo Nobel en Aegon.

Anutosh gaat pragmatisch om met het hem aangereikte kunsthistorisch erfgoed. De figuratie heeft in deze nieuwe schilderkunst bij veel schilders een belangrijke plek heroverd. Maar meer nog dan om het verhaal gaat het hen om het schilderen zelf, wordt het een goed schilderij, maakt hij de juiste keuze?

“Die verwondering neem ik ook mee als ik naar kunst van anderen kijk…”
In 2009 heeft Anutosh Nederland vertegenwoordigd op de biënnale van Caïro en daar ook een column over geschreven in het tijdschrift BK informatie.